پست‌ها

 

برای تمام افرادی که از خشکی چشم رنج می برند استرات‍ژی های نسبتا ارزان و ساده ای برای کاهش سیمپتومها و علایم خشکی وجود دارد از جمله :

1- تغییرات محیطی:

کاهش قرار گرفتن در معرض عوامل محیطی مانند سیستم های تهویه مطبوع و گرمایشی،

مرطوب نگه داشتن محیط های داخلی در حد مطلوب، قرار نگرفتن در محیط های آلوده به دود سیگار، استفاده از عینک های محافظ در محیط های چالشی

2- تغییرات شغلی: 

بویزه در رابطه با فعالیت های مرتبط با صفحات دیجیتال و کامپیوتر، پلک زدن منظم،

استراحت چشمی در فواصل زمانی منظم هنگام کار با کامپیوتر، پایین تر بودن صفحه نمایش نسبت به سطح چشم

3- تغییرات دارویی: 

توجه به عوارض چشمی داروهای سیستمیک مثل آنتی هیستامین ها، داروهای ضدافسردگی و اصلاح دوز مصرفی در صورت امکان توسط پزشک

4- رژیم غذایی و مکمل هلی تغذیه ای:

افزایش مصرف اسیدهای چرب ضروری امگا-3 در رزیم غذایی که در انواع ماهی سالمون، قزل آلا ، ساردین، ماهی تن و ماهی خال مخالی یافت میشود.

و همچنین می تواند به صورت مکمل های غذایی و قرص مصرف شود.

5- استفاده از لوبریکنت های چشمی :

 مانند ترکیبات اشکی با ویسکوزیته متفاوت، زل ها و پمادها که اغلب بدون نگهدارنده ارائه می شوند.

6- کاهش یا عدم استفاده از لنزهای تماسی: 

لنزهای تماسی می توانند موجب اختلال در فیلم اشکی شده و در مجموع منجر به تشدید خشکی چشم شوند

بنابراین تغییر برنامه استفاده از لنزهای تماسی گاهی در کاهش علایم موثر است.

7- انجام اصول اولیه بهداشت پلک : 

استفاده از کمپرس های گرم ، ماساز پلک و استفاده از اسکراپهای پلک در موارد لزوم

 

سوختگی های شیمیایی چشم یکی از مهم ترین اورژانسهای چشم پزشکی محسوب می شوند.

رایج ترین قلیاها که سبب سوختگی چشم می شوند عبارتند از قلیای صابون پزی(KOH,NAOH)، آمونیاک و آهک(CAOH).

رایج ترین اسید هایی که سبب سوختگی چشم می شوند عبارتند از: اسید سولفوریک(آب باطری اتومبیل)، اسید فسفوریک . اسید هیدروکلریک(جوهر نمک).

پاک کننده ها مانند وایتکس (که نه اسیدی ونه باز هستند) نیز می توانند صدمات جدی به چشم وارد کنند.

در سوختگی شیمیایی چشم در دقایق اولیه چه باید کرد؟

اولین ومهم ترین اقدام درمانی شستشوی سطح چشم در اسرع وقت با مقادیر زیادی ازسرم های شستشو یا تزریقی ویا آب است.

در صورت در دسترس نبودن آب می توان از سایر مایعات غیرسمی مانند نوشیدنیهای قنددار نیز استفاده کرد. در هر حال از تاخیر در شستشو باید جلوگیری کرد.

برای شستشو بایستی پلک های بیمار کاملآ باز و داخل چشم به خوبی شستشو داده شود.

در صورتی که ماده شیمیایی هنوز در تماس با بیمار باشد باید از وی دورشود، مثلآ لباس آغشته خارج و یا محلی که آغشته به اسید و قلیا می باشد نیز شستشو داده شود.

مناطق حساس مانند چشمها و صورت بایستی در اولویت شستشو قرار گییرند، ولی در صورت امکان و وجود کمک افراد بیشتر ، میتوان شستشوی سایر قسمتها را نیز همزمان انجام داد.

شستشو بایستی در محل حادثه شروع و تا زمانی که بیمار به اورژانس چشم پزشکی منتقل می شود ادامه پیدا کند.

مهم این است که در مواجهه با چنین حادثه ای افراد کمک کننده خونسردی خود را حفظ کنند

و به اصطلاح دستپاچه نشوند و همزمان، سایر افراد، مرکز اورژانس را مطلع کرده و ازآن مرکز طلب کمک کرده و همزمان بیمار را به نزدیکترین مرکز چشم پزشکی برسانند و در مسیر نیز شستشو را ادامه دهند.

درصورت عدم دسترسی به اورژانس چشم، بیمار بایستی به سایر مراکز اورژانس برده شود. در بخش تخصصی و اورژانس نیز شستشو را باید تا نرمال شدن PH چشم ادامه داد.

اقدامات تخصصی سوختگیهای شیمیایی چشم

به طور خلاصه درمانهای طبی و جراحی از این قراراند:

1.-شستشوی چشم با سرمBSS تا نرمال شدنPH،تحت بی حسی موضعی

2. دبریدمان نسوج اپیتلیوم مرده و خارج کردن قطعات ماده شیمیایی

3.-قطره وپماد آنتی بیوتیک، سیکلوپلژیک ، استرویید(ترجیحا در دو هفته اول)، داروهای پایین آورنده فشار چشم، اشک مصنوعی بدون مواد نگهدارنده

4.-استفاده از داروهای مهارکننده آنزیم ماتریکس متالوپروتاز مثل کپسول تتراسیکلین یا داکسی سیکلین، ویتامین C، سدیم سیترات 10 %

5.- کمک به ترمیم اپیتلیوم قرنیه با لنزتماسی بانداژ،تارسورافی ،انسداد پانکتوم مجرای اشکی و یا پیوند غشا آمنیونی

6. سایر- اقدامات جراحی مثل تنوپلاستی، پیوند سلول های بنیادی لیمبوس و یا پیوند قرنیه

 

انتروپیون (برگشتگی پلک به داخل) به عارضه‌ای گفته می‌شود که پلک به داخل برمی‌گردد و پوست و مژه‌ها به سطح چشم کشیده می‌شود.

نتیجه این سایش تحریک و ناراحتی چشم است.

پلک در بعضی موارد تمام مدت به داخل برگشته است و در باقی موارد فقط پس از چشمک زدن یا فشار دادن پلک به داخل برمی‌گردد.

برگشتگی پلک به داخل در میان سالمندان شیوع بالاتری دارد و معمولاً فقط پلک پایین را درگیر می‌کند.

اشک مصنوعی و کرم چرب کننده چشم علائم برگشتگی پلک به داخل را کاهش می‌دهند.

اما معمولاً جراحی باید برای اصلاح کامل عارضه انجام شود.

اگر برگشتگی پلک به داخل درمان نشود، پوشش شفاف بخش جلویی چشم (قرنیه) آسیب می‌بیند، چشم عفونت می‌کند و دید کاهش می‌یابد.

 

به افتادگی پلک فوقانی پتوز گفته می شود.

این افتادگی ممکن است خفیف بوده و یا تمامی مردمک را بپوشاند.

در برخی موارد پتوز می تواند دید طبیعی را محدود و یا حتی بطور کامل مسدود نماید.

پتوز می تواند :

  • یک یا هر دو چشم را درگیر کند.
  • وراثتی باشد.
  • در بدو تولد بروز کند.
  • در سنین بالاتر اتفاق بیفتد.

پتوز در کودکان


پتوز مادرزادی به معنای وجود پتوز در بدو تولد می باشد. اگر کودکی با پتوز متوسط تا شدید متولد شود، ممکن است برای تکامل بینایی نیازمند درمان فوری باشد.
پتوز مادرزادی اغلب در اثر نقص در تکامل عضله بالابرنده پلک فوقانی که عضله لواتور نام دارد، اتفاق می افتد.

اگرچه معمولا یک اختلال مجزا می باشد، ولی در موارد مادرزادی، ممکن است همراه با اختلالات زیر باشد:

  • اختلال حرکات چشمی
  • بیماری های عضلانی
  • تومورهای پلک یا سایر تومورها
  • اختلالات عصبی
  • عیوب انکساری
  • پتوز مادرزادی معمولا با گذشت زمان بهبود نمی یابد.

بهترین کاندیدهای جراحی زیبایی پلک، کسانی هستند که

حداقل 35 سال سن دارند و آویزان شدن پوست پلک یا پُف زیر چشم باعث تغییرات ناخوشایند در چهره آن‌ها شده است

(البته در موارد استثنایی، افراد جوان‌تر را که به دلایل خاص مشکلات فوق را پیدا کرده‌اند می‌توان تحت عمل جراحی قرار داد).

برای انجام این جراحی لازم است شخص به طور کلی سالم بوده و بیماری خاصی نداشته باشد.

همچنین باید انتظارات واقع‌بینانه و معقولی از عمل جراحی و نتایج آن داشته باشیم.

به همین دلیل دیدن تصاویر قبل و پس از جراحی سایر افراد و احیاناً مشورت با کسانی که قبلاً جراحی شده‌اند، می‌تواند کمک‌کننده باشد.

در ضمن باید توجه داشت که جراحی بلفاروپلاستی موارد زیر را بهبود نمی‌بخشد:

حلقه‌های سیاه اطراف چشم
افتادگی ابرو (برای رفع این مشکل به جراحی تکمیلی یا جداگانه‌ای نیاز است.)
چروک‌هایی که اطراف پلک، بین دو ابرو و پیشانی ایجاد می‌شود(برای اصلاح این موارد تزریق بوتوکس روش مناسبی است).

 

گل مژه چیست؟

گل مژه عبارت است از یک برآمدگی دردناک، قرمز که در لبه پلک شما تشکیل می شود.

این ممکن است مانند یک جوش آکنه باشد. اصطلاح پزشکی گل مژه hordeolum است.

گل مژه زمانی تشکیل می شود که باکتری ها به ریشه مژه (که همچنین فولیکول نامیده می شود) وارد می شوند.

این باعث می شود که غدد چربی در پلک های شما مسدود شده و آلوده شود.

گل مژه ممکن است باعث ناراحتی شود، اما معمولا جدی نیست و به آسانی درمان می شود.

گل مژه بسیار رایج است به ویژه در کودکان.

 

علائم یک گل مژه عبارت‌اند از

  • احساس یک جسم خارجی در چشم (به ویژه با پلک زدن)
  • فشار روی چشم ، و
  • یک برآمدگی قرمز دردناک ، هر چند که اغلب بدون درد است.

بهترین راه درمان گل مژه

کمپرس گرم

تزریق استروئید

برش و تخلیه

درمان با مصرف آنتی بیوتیک

 

نکاتی که بیمار باید بداند:

1-      از دو هفته قبل از عمل از داروهایی مثل آسپرین،بروفن،ایندومتاسین،پیروکسیکام و مفنامیک اسید استفاده نکنید

و چنانچه به هر دلیلی به مسکن نیاز داشتید فقط از استامینوفن ساده یا کدئینه استفاده کنید.

2-      قبل از ورود به اتاق عمل حتما آرایش چهره خود را کاملا پاک نمایید.

3-      24 تا 48 ساعت بعد از عمل از کمپرس سرد استفاده نمایید.

بدین منظور می توانید چند تکه کوچک یخ را در کیسه فریزر ریخته،در کیسه را بسته و پس از قرار دادن یک گاز استریل روی زخم ،

آن را روی پلک ها و اطراف چشم های خود قرار دهید.

4-      در طی دو روز اول بعد از عمل هنگام دراز کشیدن بهتر است بالش زیر سر شما بلند تر باشد تا شیب بدنتان بیشتر شود.این کار باعث می شود کبودی و تورم پلک ها به حداقل برسد.

5-      داروهای تجویز شده را طبق دستور پزشک معالج مصرف کنید.

6-      5 تا 7 روز بعد از عمل برای کشیدن بخیه ها مراجعه کنید.

 

 

هرپس زوستر چشمی چیست؟

عامل هرپس زوستر چشمی همان ویروس عامل آبله مرغان و زونا است.

زمانی که ویروس چشم و پوست اطراف چشم را درگیر می کند این بیماری ایجاد می شود.

این ویروس با عامل بیماری هرپس سیمپلکس (تب خال) متفاوت است.

علایم هرپس زوستر چشمی چیست؟
این بیماری باعث ایجاد راش و تاول های کوچک روی پوست پیشانی و اطراف چشم در یک طرف صورت می شود.

بعضی اوقات قبل از ظهور این علایم، درد در همان منطقه صورت احساس می شود.

عفونت چشم باعث درد و تورم پلک و قرمزی می شود.

هرپس زوستر چشمی چگونه درمان می شود؟
در صورتی که احتمال می دهید که دچار این بیماری شده اید، سریعاً به پزشک مراجعه نمایید.

درمان اولیه با داروهای ضد ویروس (به شکل قرص یا قطره چشمی) درد و مدت بیماری را کاهش می دهد.

پزشک برای درمان بهتر و سریع تر توصیه هایی به شما می کند، اما استراحت مهم ترین نقش را در بهبودی دارد.

کمپرس سرد درد و راش ها را کمتر می کند. داروهای ضد درد مثل آسپرین و استامینوفن نیز کمک کننده هستند.

 

خراشیدگی قرنیه چیست؟

خراشیدگی قرنیه بریدگی یا خراش در قرنیه شما است.

قرنیه یک لایه شفاف از بافت های محافظ در برابر چشم است که بر روی عنبیه (که بخش رنگی چشم شما) کشیده شده است.

قرنیه به تمرکز نور کمک می کند.

چه چیز باعث خراشیدگی قرنیه می شود؟

خراشیدگی قرنیه هنگامی می تواند رخ دهد که چیزی وارد چشم شما شود،

مانند شن و ماسه، گرد و غبار، خاک، و تراش چوب یا فلز.

همچنین قرنیه ممکن است به وسیله ناخن، شاخه درخت یا گذاشتن لنز ی که خشک یا کثیف و خشن است، خراشیده شود.

سخت مالیدن چشم راه دیگری است که خراشیدگی می تواند رخ دهد.

در برخی افراد، لایه های بیرونی قرنیه سست هستند.

این افراد ممکن است بدون هیچ دلیل روشنی دچار خراشیدگی قرنیه شوند.

پزشک برای خراش قرنیه چه کاری انجام خواهد داد؟

پزشک شما برای هر گونه آسیب یا ذراتی که ممکن است زیر پلک باشد، معاینه می کند.

یک رنگ زرد- نارنجی ممکن است در چشم شما قرار داده شود تا به دکتر کمک کند که خراش را ببیند.

دکتر شما احتمالا خراش را با قطره چشم یا پماد درمان خواهد کرد. اکثر خراش های کوچک ظرف یک تا سه روز التیام می یابد.

ممکن است نیاز باشد برای آزمایش دیگر روز بعد نزد پزشک بروید.

در پایان جراحی محل برش و بخیه ها با پماد چرب می شود و نیازی به پانسمان و بسته شدن چشم وجود ندارد.

پس از آن که اثر داروی بی حس کننده از بین رفت ممکن است احساس کنید که پلک ها تحت کشش و دردناک هستند.

این حالت معمولا خفیف است و با مصرف مسکن های معمولی بر طرف می شود.

در صورت بروز هر گونه درد شدید یا کاهش دید حتما با پزشک خود تماس بگیرید.

معمولا توصیه می شود که پس از عمل 24 تا 48 ساعت از کمپرس سرد استفاده کنید و سرتان را بالا نگه دارید

(برای خوابیدن هم چند بالش زیر سرتان بگذارید) این اقدامات به کنترل ورم و کبودی محل عمل کمک زیادی می کند.

میزان ورم و خون مردگی محل عمل در افراد مختلف متفاوت است.
معمولا ورم و کبودی پس از چند روز به حداکثر می رسد و ظرف 2 تا 4 هفته بر طرف می گردد.

تا یکی دو هفته پس از عمل پلک ها ترشحات خفیف یا حالت چسبندگی دارند.

مصرف قطره های مناسب به رفع این حالات کمک می کند.

در هفته های اول پس از عمل ممکن اشکریزش،حساسیت به نور و تغییرات گذرای بینایی (مثل تاری دید یا دوبینی) ایجاد شود که به تدریج بر طرف می شود.

بخیه ها معمولا 5 تا 7 روز پس از عمل برداشته می شود و پس از برداشتن بخیه ها تورم پلک ها کم کم فروکش می کند و فرد ظاهر بهتری پیدا می کند.